και Υγροτόπου Μουστού

Πάρνωνας

Τα τελευταία χρόνια έχω πάει αρκετές φορές στον υγρότοπο του Μουστού και μάλιστα Φθινόπωρο και Άνοιξη είναι μαγευτικός.

Φέτος όμως για πρώτη φορά επισκέφθηκα τα χωριά της Βόρειας και Νότιας Κυνουρίας και γνώρισα χωριά, όπως το Καστρί, ο Άγιος Πέτρος αλλά και η Καστάνιτσα. Εκεί είδα και γνώρισα τον Φορέα Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού. Είδα νέους ανθρώπους να μιλάνε με αγάπη για τον τόπο τους, και συμμετέχουν με έργα στην ανάδειξή του.

Ο Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού είναι αρμόδιος για την διατήρηση, την προστασία και την διαχείρισης της προστατευόμενης περιοχής του Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού. Ιδρύθηκε το 2002 και συστάθηκε το 2003.

ΕΔΩ μπορείτε να διαβάσετε τις αρμοδιότητες του Φορέα Διαχείρισης

Στην ιστοσελίδα του Φορέα διαχείρισης fdparnonas.gr μπορείτε να διαβάσετε πολλά πράγματα

για τα Αξιοθέατα της περιοχής

τους Αρχαιολογικούς & ιστορικούς τόπους

τα μοναστήρια

προτεινόμενες διαδρομές

την παράδοση

τα τοπικά προϊόντα

αλλά και τη διαμονή σας.

Αξίζει να επισκεφθείτε τα χωριά Άγιος Πέτρος & Καστάνιτσα

Αν φτάσετε εκεί, μπορείτε να επισκεφθείτε και το χωριό Καρυές που ανήκει στο νομό Λακωνίας στα όρια με το Νομό Αρκαδίας. Από τις Καρυές έχουν πάρει το όνομά τους και οι Καρυάτιδες, το μνημείο των οποίων βρίσκεται στο Ερέχθειο και ομοίωμα του υπάρχει στο  χωριό.

Η περιοχή είναι κοντά μας (περίπου 60 με 70 χλμ) με ένα κόστος σε βενζίνη 25 € και θαυμάζοντας το ωραίο τοπίο μπορείτε να κάνετε και ένα πικ-νικ με τη παρέα σας. Είμαι σίγουρος πως θα περάσετε υπέροχα. Δοκιμάστε το!

Περασμένα μεγαλεία, βλέποντάς τα

να ρημάζουν…

Αφορμή για τη σημερινή δημοσίευση είναι η δημοσίευση στο ιστολόγιο της “Άλλης Πρότασης” με το Ξενία του Ναυπλίου και το φιλμάκι με τα εγκαίνιά του, το 1961. (Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ)

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε την παρουσίαση του αρχιτέκτονα Ι.Β. Τριανταφυλίδη με τίτλο “Ξενοδοχείο ΞΕΝΙΑ στο Ναύπλιο” (1961)

Πριν από λίγο καιρό έκανα μια δημοσίευση σχετικά με τα graffiti που υπάρχουν στο Ναύπλιο και στο Άργος με τίτλο “Ζωγραφική στους τοίχους” και αυτό γιατί πιστεύω πως αποτελεί μια αξιοσημείωτη μορφή τέχνης που τις πιό πολλές φορές ομορφαίνει τις πόλεις.

Το περιοδικό Time δημοσίευσε μερικές φωτογραφίες από graffiti στην Αθήνα με τίτλο “Protest Graffiti Art in Athens” που αντικατροπτίζει την ατμόσφαιρα στην πόλη της Αθήνας, σήμερα. Αύριο;

Με τίτλο, λοιπόν,

Protest Graffiti Art in Athens

και υπότιτλο Works on the streets of the Greek capital reflect anger over the economic crisis

δείτε μερικές από τις φωτογραφίες.

Orestis Panagiotou / EPA A graffiti-covered wall in the center of Athens, November 14, 2011.

Orestis Panagiotou / EPA Graffiti portrait of a protester in the center of Athens, November 14, 2011.

Orestis Panagiotou / EPA A woman walks by a graffiti-filled wall showing a pig with a truncheon in the center of Athens, Greece, November 14, 2011. The Greek economic crisis and and recession has become a major inspiration for street artists in the capital.

Orestis Panagiotou / EPA A wall depicting rain clouds over a city, Athens, Greece, November 15, 2011.

Orestis Panagiotou / EPA Graffiti-covered wall, Athens, November 14, 2011.

ένα καινούργιο αφιέρωμα

της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ

στο ένθετο ΤΑΞΙΔΙ

στις 16/10/2011

Από ψηλά, η Νάπολι ντι Ρομάνια, όπως έλεγαν οι Βενετοί το Ναύπλιο, απλώνεται σε τρία σκαλοπάτια. Στο υψηλότερο “θεϊκό” σκαλί η Ακρόπολη του Παλαμήδη και πιο κάτω η Ακροναυπλία με τα τείχη, τους προμαχώνες και τον γύρο της Αρβανιτιάς. Στο χαμηλότερο σκαλί η παραλία, με το Μπούρτζι, την παλιά πόλη με τις δρομόσκαλες, τα αρχοντικά, τα πλήθη των επισκεπτών και την Κάναθο, την πηγή της παρθενίας για την Ηρα και της ομορφιάς για τις Ναυπλιώτισσες.

Nα περνάς κάτω από τον πλάτανο της Πλατείας Συντάγματος με τη σκέψη ότι ακολουθείς τα ίδια βήματα που έκαναν εκεί ο Κολοκοτρώνης κι ο Νικηταράς ή ότι, μαζί με τα γέλια των Αθηναίων τουριστών του Σαββατοκύριακου στις καρέκλες του “Κεντρικού”, αφουγκράζεσαι ακόμη τον ήχο των όπλων από την αλλαγή της ενετικής φρουράς στον Στρατώνα και απέναντι, τη φωνή του μουεζίνη από το τζαμί της πλατείας. Να μια εικόνα που υποβάλλει το Ναύπλιο στον επισκέπτη του.

Λίγο ψηλότερα το Παλαμήδι μελαγχολικό στη φθινοπωρινή συννεφιά σαν να περιμένει τη βάρκα με τους δήμιους από το Μπούρτζι για μια τελευταία δοκιμή στην καρμανιόλα. Γραφικές δρομόσκαλες της παλιάς πόλης που ανηφορίζουν στους Προμαχώνες και τις Πύλες της Ακροναυπλίας, ο “Μεγάλος Δρόμος” πάντοτε φωτισμένος και “μεγάλος”, παρά το περιορισμένο πλάτος του, πλατείες με ενετικά, οθωμανικά και νεοκλασικά δημόσια κτήρια στην πρώτη πρωτεύουσα της ελεύθερης Ελλάδας, με αγάλματα του Καποδίστρια και των ηρώων του ’21, μαρμάρινα λιοντάρια βαυαρικά και ενετικά, ενθύμια διαφορετικών εποχών και πολιτισμών του Ναυπλίου, μιας από τις ομορφότερες επαρχιακές πόλεις της χώρας, με ενάμισι εκατομμύριο τουρίστες ετησίως και σε απόσταση 145 χιλιομέτρων από την Αθήνα. Πρώτος οικιστής της περιοχής ο μυθικός Ναύπλιος, που γεννήθηκε από την ένωση του θεού Ποσειδώνα με την εκθαμβωτική Αμυμώνη.

Τίτλοι στο Αφιέρωμα:

Τα εμβλήματα και τα μνημεία της Παλιάς Πόλης

Περιήγηση στην Πλατεία Συντάγματος

Ακροναυπλία, αδελφικοί προμαχώνες και πύλες

Το Παλαμήδι του μύθου και της Ιστορίας

Παραλία Ναυπλίου

Το φοβερό Μπούρτζι

Η πλατεία Κολοκοτρώνη

Το “Λάθος” του Τάσου Γκολέμη

Ο Συνοικισμός της Πρόνοιας

Ολόκληρο το Αφιέρωμα “Ναύπλιο, Η Πρωτεύουσα της Ιστορίας” μπορείτε να το διαβάσετε στη σελίδα ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Ο Karl Krazeisen, Bαυαρός αξιωματικός του πεζικού και ερασιτέχνης ζωγράφος, γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1794 στο Kαστελλάουμ του Παλατινάτου και πέθανε στο Mόναχο στις 27 Iανουαρίου 1878.

Tο 1826, υπακούοντας στο ρομαντισμό και το φιλελληνισμό της εποχής, ήρθε στην Eλλάδα για να πολεμήσει υπέρ της ανεξαρτησίας των Eλλήνων. Kατά την παραμονή του στην Eλλάδα σχεδίασε διάσημες μορφές του Aγώνα και έχοντας συναίσθηση της αξίας των έργων του, γυρίζοντας στο Mόναχο το 1827 προχώρησε σε λιθογράφηση των σχεδιασμάτων του και έκδοσή τους στο γνωστό λεύκωμα Bildmisse ausgezeichneler Griechen und Philhellenen, nebst einigen Ansichten und Trachten, που τυπώθηκε σε επτά τεύχη, από το 1828 έως το 1831. Tα σχεδιάσματα του Krazeisen έδωσαν τη δυνατότητα να παρουσιασθούν σεπτές μορφές του 1821 που η μορφή τους αναπαριστά και την αγωνία, την ελπίδα του Αγώνα του ελληνικού έθνους. Συνολικά σχεδίασε 91 έργα, ανάμεσά τους υδατογραφίες, τοπία, αρχαιότητες, πολεμικές συνθέσεις και βέβαια οι προσωπογραφίες των πρωταγωνιστών του 1821. Τα περισσότερα έργα έγιναν με μολυβί και σε χαρτί μικρού μεγέθους.

Μετά τον θάνατο του Κρατσάϊζεν, η συλλογή ανήκε πλέον στην κόρη του Μαρία, από την οποία τα κληρονόμησε ο σύζυγός της, Ιόν Ραδιονώφ  Φετώβ, καθηγητής ρωσικής καταγωγής στο Βερολίνο και αργότερα κάτοικος Γαλατίου Ρουμανίας. Στις 13 Φεβρουαρίου 1926 ο Φετώβ καταθέτει στο Ελληνικό Προξενείο του Γαλατίου ένα έγγραφο στα ρουμανικά με το ιστορικό της συλλογής του το οποίο μεταφρασμένο στα ελληνικά, φυλάσσεται στο αρχείο της Εθνικής Πινακοθήκης. Αξίζει να σημειωθεί ότι για την αξία τους ο Φετώφ είχε συμβουλευτεί πριν από το 1900, τον ίδιο τον Νικόλαο Γύζη, τότε καθηγητή στο Μόναχο, ο οποίος και αμέσως αναγνώρισε την ιστορική σημασία τους, προτείνοντας την ένταξή τους στο (τότε ανύπαρκτο) Μουσείο των Αθηνών.

Ο Έλληνας αυτός πατριώτης που ανέλαβε την πώληση ονομάζονταν Αντύπας και ήταν Έλληνας του εξωτερικού. Λίγους μήνες αργότερα, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου, δημοσιεύει το άρθρο με το οποίο παρακινεί το Ελληνικό Δημόσιο να αγοράσει το συνολικό κληροδότημα. Σ` αυτά περιλαμβάνονταν η κασετίνα με τα υδροχρώματα και τα πινέλα του Κρατσάιζεν, το δερμάτινο σελάχι του αγωνιστή Πλαπούτα, που εκτίθεται στο Παράρτημα του Ναυπλίου, μια φωτογραφία του ζωγράφου και 24 λιθογραφίες. Αγοράστηκε προς 200.000 δρχ. για λογαριασμό της Εθνικής Πινακοθήκης. Παράλληλα αποκτήθηκε και ο συνολικός λεπτομερής κατάλογος των έργων στα ρουμανικά με περιληπτική εισαγωγή του ιστορικού, όπου τονίζεται ιδιαίτερα ότι οι προσωπογραφίες είναι σχεδιασμένες εκ του φυσικού και ότι κάθε μια φέρει τις ιδιόχειρες υπογραφές των απεικονιζομένων.

ΠΗΓΕΣ

Κρατσάιζεν Καρλ ( 1794–1878 ) Ο ζωγράφος των αγωνιστών του ’21 (Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθλήκη)

Μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα της εφημερίδας “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ” στο περιοδικό

“ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ” που δημοσιεύεται παρακάτω

Πριν από λίγο καιρό μας επισκέφθηκε μία νέα για εμάς ιστοσελίδα που μας γνωστοποιούσε την ύπαρξη της.

Την επισκεφθήκαμε αμέσως, αλλά οι δημοτικές εκλογές ανέβαλαν προσωρινά την παρουσίασή της.

Είναι μια προσπάθεια που αξίζει.

http://www.visitnafplio.com

Η ιστοσελίδα είναι στα αγγλικά και στα νορβηγικά.

Στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος συνεργασίας με θέμα “Η πλατεία. Ευρωπαϊκή Πολιτισμική Κληρονομιά”, που εκπονήθηκε με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Προγράμματος “Πολιτισμός 2000″ εκδόθηκε και το αντίστοιχο βιβλίο από τις εκδόσεις ΖΗΤΗ.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ B
Μάρω Καρδαμίτση Αδάμη, Καθηγήτρια ΕΜΠ, Υπεύθυνη των Αρχείων Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής

Mε μεγάλη χαρά τα Αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής φιλοξενούν στους χώρους του Μουσείου Μπενάκη της οδού Πειραιώς την Έκθεση Πλατείες της Ευρώπης – Πλατείες για την Ευρώπη. Μία έκθεση που προέκυψε από ένα ερευνητικό πρόγραμμα με θέμα «Η πλατεία, Ευρωπαϊκή πολιτισμική κληρονομιά» και παρουσιάστηκε ήδη σε αρκετές χώρες της Ευρώπης που συμμετείχαν στο πρόγραμμα, ή που πλατείες τους παρουσιάζονταν σ’ αυτήν. Και σίγουρα δεν είναι τυχαίο που τα εγκαίνιά της έγιναν το 2007 στη Βενετία, αυτή τη μοναδική πολιτεία με τις αναρίθμητες μικρές, μεγάλες και πολύ μεγάλες πλατείες και πλατώματα (piazza, piazzetta, campo, campiello…).
Τώρα ήρθε η σειρά της Αθήνας που συμπεριλαμβάνεται στο ερευνητικό πρόγραμμα με τις δύο σημαντικότερες πλατείες της νέας Αθήνας, την πλατεία Ομονοίας και την πλατεία Συντάγματος, που κατέχουν δύο κορυφές του ορθογωνίου ισοσκελούς τριγώνου, του βασικού στοιχείου που πάνω του χαράχθηκε το σχέδιο της νέας πόλης της Αθήνας. Στην ορθή γωνία του τριγώνου, η Ομόνοια (πλατεία Ανακτόρων και στην συνέχεια πλατεία Όθωνος και τελικά Ομονοίας) και στις δύο άλλες γωνίες οι πλατείες Συντάγματος (πλατεία Μουσών – Ανακτόρων – Συντάγματος) και Κεραμεικού, που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε (στη διασταύρωση της οδού Ερμού με την οδό Πειραιώς στο λόφο του Αγίου Αθανασίου).
Στην έκθεση παρουσιάζεται μόνο η πλατεία Συντάγματος. Μία πλατεία που παρά τις πολλές τροποποιήσεις που υπέστη από το 1834 και ως σήμερα, διατηρεί σε βασικές γραμμές τον αρχικό της χαρακτήρα. Συνδεδεμένη άμεσα με το κτίριο των Ανακτόρων αρχικά και του Κοινοβουλίου σήμερα, στα πόδια του μνημείου του Αγνωστου Στρατιώτη, εξακολουθεί να είναι το κέντρο της σύγχρονης πόλης.
Εκτός όμως από τις δύο πλατείες της Αθήνας, η χώρα μας αντιπροσωπεύεται στην έκθεση αυτή από πέντε ακόμα πλατείες, της Θεσσαλονίκης, του Ναυπλίου, της Ρόδου, της Δράμας και της Πορταριάς. Από την παραδοσιακή πλατεία γύρω από τον αιωνόβιο πλάτανο, στην σύγχρονη πλατεία των αρχών του 21ού αιώνα. Ανάλογες είναι και οι επιλογές για τις άλλες ευρωπαϊκές πολιτείες.
Μέσα από τα πανώ της έκθεσης ξετυλίγεται η ιστορία της πλατείας, κοινωνικού και πολεοδομικού τόπου συγκέντρωσης και επικοινωνίας των ανθρώπων όλων των εποχών, από τη στιγμή που δημιουργείται ο πρώτος οικισμός μέχρι τις μέρες μας, με τις ιδιαιτερότητες του κάθε τόπου και της κάθε χρονικής περιόδου.
Την έκθεση επιμελήθηκαν οι φίλες συνάδελφοι καθηγήτριες της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΑΠΘ Μ. Ανανιάδου – Τζημοπούλου και Α. Καραδήμου – Γερόλυμπου, μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής των ΑΝΑ, τις οποίες ευχαριστώ θερμά.
Θερμές ευχαριστίες οφείλω επίσης σ’ όλους όσοι εργάστηκαν για την πραγματοποίηση της έκθεσης και του καταλόγου που κρατάτε στα χέρια σας.

Αναλυτικά περιεχόμενα και πρόλογοι, δείγμα του βιβλίου σε pdf από τις εκδόσεις ΖΗΤΗ

κάντε "κλικ" στην εικόνα για να επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα

Η έκθεση φωτογραφίας «Fred Βoissonnas, Εικόνες της Ελλάδας» (φωτογραφία) παρουσιάζεται στον Εκθεσιακό Πολιτιστικό Χώρο της Αlpha Βank (Κωλέττη 4, Ναύπλιο, τηλ.

27520-96234), από 15 Ιουνίου έως και 31 Οκτωβρίου 2010, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ναυπλίου 2010, στο οποίο τιµώµενη χώρα είναι η Ελβετία…

Μια «άλλη», χαρούµενη, χώρα είχε αποθανατίσει ο Ελβετός φωτογράφος µετά το 1900. Οι φωτογραφίες του θα εκτεθούν στο Ναύπλιο
Στις αρχές του 20ού αιώνα, το ενδιαφέρον των ελάχιστων ξένων φωτογράφων που ταξίδευαν στην Ελλάδα επικεντρωνόταν στα µνηµεία του αρχαίου ελληνικού πολιτισµού. Τη διαφορά έκανε ο φιλέλληνας Ελβετός Φρεντ Μπουασονά, ο οποίος δεν στάθηκε στη στηµένη φωτογραφία και την καταγραφή της πραγµατικότητας.

Είδε πίσω από τη φτώχεια, πέρα από τον πολιτισµό και προσέγγισε τους ανθρώπους στην καθηµερινότητά τους. «Εικόνες της Ελλάδας» του Φρεντ Μπουασονά παρουσιάζονται σε µια έκθεση στον Εκθεσιακό Πολιτιστικό Χώρο της Αlpha Βank, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Ναυπλίου 2010, στο οποίο τιµώµενη χώρα είναι η Ελβετία.

Τα 90 καρέ της έκθεσης αποτελούν ένα πανόραµα της Ελλάδας, από την Πελοπόννησο και τις Κυκλάδες έως την Ηπειρο, την Ιθάκη και τη Μακεδονία. Η αγορά των Καλαβρύτων, πλύστρες στη λίµνη των Ιωαννίνων, οι Κήποι Ζαγορίου, καΐκια στην Πάργα, είναι εικόνες που τράβηξε µε τις µηχανές και τις γυάλινες πλάκες του, που ζύγιζαν εκατοντάδες κιλά και τις οποίες µετακινούσε συνήθως µε µουλάρια και άλλα πρωτόγονα µέσα.

ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ      ΕΔΩ μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο

Ο Ελβετός Fred Boissonnas (1858-1946), ο επιφανέστερος γόνος της γνωστής «δυναστείας φωτογράφων» της Γενεύης, έχει συνδέσει το όνομά του με την Ελλάδα. Από το 1903 που πρωτογνώρισε τη χώρα μας, η ζωή του καθορίσθηκε και φωτίσθηκε από τη μαγεία της. Επί 30 και πλέον χρόνια, όχι μόνον ως φωτογράφος αλλά και ως συγγραφέας, εικονογράφος και εκδότης βιβλίων με θέματα από την Ελλάδα, αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους «πρεσβευτές» μας, αποκαλύπτοντας και προβάλλοντας στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο, με τη σπάνια αισθαντικότητα και τη μοναδική τεχνική του στη φωτογραφία, τα γεμάτα φως τοπία μας, τα λαμπρά αρχαία μνημεία και τη ζωντανή καθημερινότητα του λαού μας.

Με την ίδια τεχνική και αισθητική θεώρηση, θα μας δώσει όλα τα αριστουργήματά του από περιοχές της Ελλάδας, τις οποίες φωτογράφισε με τις μηχανές και τις γυάλινες πλάκες του, που ζύγιζαν εκατοντάδες κιλά και τις οποίες μετακινούσε συνήθως με μουλάρια και άλλα πρωτόγονα μέσα.

ΠΗΓΗ: apeironphotos.com

Μπορεί το Τολό να είναι ο τουριστικός αντίπαλος του Ναυπλίου στη περιοχή αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν είναι ένα ωραίο χωριό, παρά τα προβλήματά του.

Αυτό αποδεικνύεται και από τις φωτογραφίες του φίλου μου του Γιάννη.

Περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε να δείτε στο ιστολόγιο του Γιάννη Σωτηρόπουλου, που κάνει εξαιρετική δουλειά, ΕΔΩ

Το τελευταίο καιρό όλο και πιό συχνά “πέφτει στα χέρια μου” το περιοδικό “Έπαθλο” και με εκπλήσσει ευχάριστα.

Δημιουργήθηκε με σκοπό να αναδείξει την κληρονομιά και τα σύγχρονα υγιή δυναμικά στοιχεία της Πατρίδας μας, να συμβάλλει στην προστασία του περιβάλλοντος, των στοιχείων της παράδοσης και των ιδιαιτεροτήτων της ιστορικής μας γης…
Αντιμετωπίζει τις συγκυρίες της παγκοσμιοποίησης και των παραμέτρων του σύγχρονου κόσμου σαν μια ελκυστική πρόκληση για την εδραίωση της ιδιαίτερης ταυτότητας και αναζωογόνηση των διαχρονικών αξιών…
Οδοιπορεί στους τόπους με σκεπτικό τη διατήρηση και αναζωπύρωση της μνήμης και τη γνώση του παρελθόντος σαν μοναδικό και αναντικατάστατο εφαλτήριο για ένα ανθρώπινο, πλούσιο σε πολιτισμό και ισορροπημένο μέλλον.
Το Έπαθλο, έχει σαν προτεραιότητα στην ύλη του “το άγνωστο”, το “λησμονημένο”, το “παραγνωρισμένο”, χωρίς να αδιαφορεί για τις σύγχρονες κατακτήσεις… Είναι περιοδικό άποψης και πολιτικής εγρήγορσης χωρίς κομματικές προτιμήσεις και με αδιαπραγμάτευτη τη “φιλοσοφία”του.
Άνθρωποι με κοινωνική προσφορά, φορείς πολιτισμού με δεδομένη αξία, έργα που συνδράμουν την στοργική ανάπτυξη, φυσικά μνημεία και μνημεία του ανθρώπινου πολιτισμού, έχουν τον πρώτο λόγο στις σελίδες του.

Αφορμή για τη παραπάνω παρουσίαση του αξιόλογου περιοδικού στάθηκε το αφιέρωμα για το Ναύπλιο αλλά και την Ασίνη, την Τίρυνθα και τη Μιδέα. Καλαίσθητες καλής ποιότητας φωτογραφίες και κείμενο που σε ταξιδεύει με τις περιγραφές του δημιουργεί εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Αξίζει να το διαβάσετε είτε αγοράζοντάς το είτε on line.

Του ευχόμαστε καλή συνέχεια…

κάντε κλικ στην εικόνα για να Ξεφυλλίσετε το περιοδικό